Nadat we de eerste keer Zuid-Afrika hebben besproken, gaan we ons ditmaal richten op Mexico. Hoewel het geen klein voetballand is, is er toch weinig over bekend. Als we dan al wat van het Mexicaanse voetbal weten, dan heeft dat meestal met het nationale elftal te maken of met de topspelers die in Europa hun boterham verdienen. Dit is dan ook een mooie gelegenheid om ons eens te richten op het wel en wee van het voetbal in Mexico zelf!

Nationale competities
Eén van de opmerkelijkste dingen is dat je in Mexico twee keer per jaar kampioen kunt worden. Ze spelen niet zoals men in Europa gewend is een dubbele competitie, maar twee enkele competities die beide gevolgd worden door play-offs. Aan het begin van het seizoen spelen de clubs de Openingsronde en aan het slot van het seizoen de Laatste ronde. De ploegen worden elk seizoen voor beide rondes verdeeld over drie poules van zes die van belang zijn voor de play-offs. De twee ploegen in elke poule die bovenaan eindigen, plaatsen zich namelijk voor de play-offs.

De stand in de groepen is dezelfde als de reguliere stand met achttien ploegen. Het kan dus zijn dat de nummer vier van de reguliere stand bovenaan staan in zijn poule. Nu kunnen er theoretisch zeer lage ploegen deelnemen aan de play-offs, maar in de praktijk zijn het toch vaak de ploegen die hoog zijn geëindigd. De zes ploegen die zich via de poules plaatsen, worden aangevuld met twee nog niet geplaatste ploegen die de meeste punten hebben behaald.

Na zeventien wedstrijden gaat het er dus enkel om of je geplaatst bent voor de play-offs, om zo mee te strijden voor de titel. Tijdens deze beslissingswedstrijden gelden niet de gebruikelijke regels bij een gelijkspel. Het is namelijk niet zo dat de ploeg met de meeste uitdoelpunten verder gaat, maar de ploeg die het hoogst is geëindigd op de ranglijst. Tijdens de finale moet er een winnaar komen en wordt er bij een gelijke stand verlengd en eventueel worden er zelfs penalty's genomen. Voor de mensen die wel eens in Mexico of een Zuid-Amerikaanse competitie hebben gespeeld is dit gesneden koek, anders kan het erg verwarrend over komen. Tijdens het spelen wijst het zich allemaal vanzelf en wordt het allemaal snel duidelijk.

Er is in Mexico geen echt nationaal bekertoernooi. Wel is er een soort van supercup. De twee kampioenen strijden namelijk over twee duels om wie zich de winnaar van de Champions Trophy, en daarmee de beste ploeg van Mexico mag noemen. Naast deze prijs is er nog een toernooi dat in het leven is geroepen om de Mexicaanse deelnemers aan de Copa Libertadores te bepalen. Tijdens de PrepreLibertadores zijn er twee poules van vier. De winnaars van beide poules plaatsen zich voor de Copa, de nummers twee spelen een wedstrijd tegen de nummers één uit de andere poule en kunnen zich ook nog plaatsen. Hoewel ik al menigmaal in Mexico heb gespeeld, weet ik nog al tijd niet hoe het nu precies zit met dit vreemde toernooi.

Internationale Competities
Zoals net al even vermeld is, kun je als Mexicaanse ploeg deelnemen aan de Copa Libertadores, wat natuurlijk een mooi extraatje is van dit land. Na de Europese Champions League staat deze continentale prijs het hoogste aangeschreven. De deelname van de Mexicaanse ploegen kan worden verklaard uit de samenwerking tussen de Noord- en Midden-Amerikaanse bond en de Zuid-Amerikaanse bond. Deze samenwerking is ook terug te zien tijdens de Copa America waar de VS en Mexico ook aan meedoen.

Naast de deelname aan de Zuid-Amerikaanse versie is er natuurlijk ook een Noord-Amerikaanse Champions League waaraan de Mexicaanse ploegen meedoen. De kans dat men zich via dit toernooi plaatst voor het WK voor clubteams is een stuk groter. Het toernooi wordt gedomineerd door de Amerikaanse en Mexicaanse ploegen. Deze Champions League is na de Afrikaanse versie en samen met de Aziatische versie wellicht het gemakkelijkst te winnen. Toch is het een mooie prijs die je ook bekendheid kan geven in Europa.

Spelers
Wat opvalt aan de Mexicaanse competitie is dat er veel goede aanvallers lopen, die voor negentig procent van de Europese ploegen aanwinsten zullen zijn. De twee bekendste zijn waarschijnlijk Cabañas van América en Kíkin Fonseca van Tigres. Toch houdt het niet op bij deze twee spelers, aangezien ook Emanuel Villa (Cruz Azul), Suazo (Monterrey) en Lugo (Atlante) genoeg kwaliteiten hebben om in Europa aan de slag te gaan. Naast de gevestigde namen is er ook genoeg aanvallend talent te vinden. Voorbeelden hiervan zijn Davila van Chivas en Esqueda van América. Tot slot nog aandacht voor de bekendste speler van de Mexicaanse competitie. Dan heb ik het natuurlijk over keeper Ochoa. De eerste doelman van het nationale elftal is altijd een prima keeper en de kans dat je hem dan ook daadwerkelijk tegenkomt in de Mexicaanse competitie is niet zo groot. Overigens is hij vaak nog prima te behouden als je manager van América bent.

---

Vorige delen
 - Around the World: Zuid-Afrika