Met de nieuwe opzet van de Champions League wilde de UEFA het gat tussen de grote en kleine clubs in Europa verkleinen. Er zouden meer kampioenen toegelaten worden en de liefhebber uit West-Europa zit daarom nu opgescheept met ploegen als Hapoel Tel Aviv, FC Kopenhagen en MSK Zilina. De ‘kleinere’ landen krijgen meer kansen om zich te kwalificeren voor de Champions League en daarmee zou het niveau in deze landen omhoog moeten gaan. Deze landen hebben vaak te maken met een financiële en kwalitatieve achterstand en zouden op deze wijze de aansluiting moeten vinden met de subtop.

Zo op het eerste gezicht lijkt dat logisch, maar in de werkelijkheid worden de grote landen nog verder in het zadel geholpen. Voor de nieuwe regeling bestond de Champions League uit ploegen uit de A, B, C en een enkeling uit een D of een E land. De concurrentie voor de grote ploegen uit Engeland, Spanje en Italië was een stuk groter. Ploegen als Sevilla, Sampdoria en Zenit St. Petersburg zijn immers een moeilijkere tegenstander dan bijvoorbeeld een MSK Zilina of een Hapoel Tel Aviv.

Het is dan ook niet gek dat de grote ploegen nu vrijwel allemaal op negen punten staan. Allemaal winnen ze hun wedstrijden in de derde versnelling. Een 3-0 hier en een 0-4 daar is ineens heel normaal. Zo lijkt de kwaliteit en het niveau ineens een stuk lager te liggen. Het is mij dan ook niet geheel duidelijk wat nou precies de toevoeging is van al die kampioenen uit die kleine landjes. Natuurlijk is het geweldige voor een ploeg als Zilina om Champions League te spelen. Maar wat hebben zij aan zes keer met 4-0 klop krijgen? Niet veel toch?

Ja, Financieel zou het wellicht aantrekkelijk kunnen zijn. Echter deelt de UEFA aan de kleintjes een bedrag uit dat nog niet eens een tiende is van wat de grote ploegen krijgen. Het verschil tussen de grote en kleine landen zal dus in die zin niet snel kleiner worden. De reden die de UEFA opgeeft voor de vernieuwde regels, het verschil tussen de ploegen verkleinen, lijkt dan ook de plank volledig mis te slaan. Niet alleen haalt de UEFA sterke kanshebbende ploegen als Sevilla weg, maar voegt het ook nog eens kansloze ploegen als MSK Zilina toe. Dan lijkt het ineens alsof de topclubs in Europa een vrijbrief krijgen voor de knock-out fase. Dat nu vijf ploegen negen punten uit drie wedstrijden hebben zegt dan ook eigenlijk genoeg. Juist voor die kleinere ploegen is het onmogelijk om over een langere periode boven zichzelf uit te stijgen. Een verrassing in de Champions League is dan ook niet meer mogelijk. Aan het einde van de rit komen altijd dezelfde clubs boven drijven. Dat moet toch anders kunnen?

Ik hoop dan ook stellig dat de UEFA eindelijk eens in gaat zien dat al die groepsfases en verschillende toernooien geen zin hebben. De Champions League is allang niet meer het kampioenenbal. De nummer vier uit Engeland kan zich de kampioen der kampioenen noemen en dat terwijl zij niet eens kampioen zijn geworden. Toch knap om dan de kampioen der kampioenen genoemd te worden!

De Europa League en de Champions League zijn al lang achterhaald. Het wordt tijd voor één Europees toernooi. Eén Europees toernooi bestaande uit 128 clubs uit de verschillende Europese landen. Geen groepsfases meer, geen beschermde statussen meer. Gewoon weer back to basic zoals het ooit ontworpen is. Ik ben er van overtuigd dat Europees voetbal dan weer leuk wordt. Want wie zit er in de vijfde en zesde wedstrijd van de groepsfase op het B-elftal van Chelsea te wachten? Ik wil Didier Drogba en Frank Lampard zien en geen 18-jarige talentjes met een te dik contract. Ik wil het echte Europese voetbal weer terug dat elke minuut op het scherpst van de snede gespeeld wordt. Ik wil clubs zien die boven zichzelf uitstijgen en voor een verrassing zorgen. Ik wil het voetbal terug!