Abel Luís da Silva Costa Xavier wordt op 30 november 1972 geboren in Nampula, Mozambique. Dat land is een voormalig kolonie van Portugal en zodoende komt de speler in aanraking met dit land. In 1990 verdient hij een contact bij Estrela Amadora en zet hij voor het eerst voet op Europese bodem. In totaal zal hij 85 duels voor de club spelen en maakt hij een uitstekende indruk. Benfica ziet wel wat in de aanvallende back en besluit hem in de zomer van 1993 naar de club te halen. In Lissabon wint Xavier de Portugese landstitel in 1994.

Aan het einde van het seizoen 1994-1995 begint Abel Xavier aan zijn leven als ware voetbalnomade. Hij trekt naar Italië en speelt één seizoen voor Bari in de Serie A. Dat is hij al snel zat en hij tekent een contract bij Real Oviedo. Twee seizoenen en 58 wedstrijden later heeft hij Spanje ook wel weer gezien en besluit hij richting Nederland te komen. PSV neemt hem op in de selectie en maakt een seizoen lang gebruik van zijn diensten. In Nederland maakt de rechtsback een degelijke indruk en dat levert hem een jaar later weer een transfer op naar Everton.

Xavier was gedurende zijn carrière een opvallende verschijning

Eindelijk vindt Xavier de nodige rust en vanaf 1999 speelt hij drie seizoenen in dienst van Everton. Stadsgenoot Liverpool neemt Xavier in 2002 transfervrij over. Hier begint hij goed door bij zijn debuut direct te scoren. Snel blijkt al duidelijk dat Xavier het niveau niet aan kan en mag hij na één seizoen alweer uitkijken naar een andere club. Dat wordt Galatasaray dat hem op huurbasis zou lenen. Toen zijn huurperiode in Turkije er op zat keerde hij met goede hoop terug naar Engeland, maar mocht nog steeds vertrekken.

Ditmaal werd het Duitsland en was Hannover de stad waar hij terecht zou komen. Het werd geen succes en Xavier speelde slechts vijf duels. Gek genoeg dook hij een jaar later ineens weer op in de Italiaanse serie A toen hij een eenjarig contract tekende bij AS Roma. Dit keer bleef het bij drie duels en vertrok hij met de staart tussen de benen weer uit Italië. Nadat zijn contract bij Roma niet werd verlengd zat Xavier even zonder club, maar toen Middlesbrough Michael Reiziger verkocht aan PSV kreeg hij een nieuwe kans. In de Engelse industriestad zou hij twee seizoenen spelen en kwam hij tot achttien duels. Dat hadden er meer kunnen zijn, ware het niet dat Xavier positief werd bevonden bij een dopingtest. Hij werd voor achttien maanden geschorst en de Engelse club besloot zijn contract per direct te ontbinden. Na zijn schorsing was een nieuwe club echter snel gevonden. Ditmaal geen Europese club, maar het Amerikaanse LA Galaxy. Ruud Gullit was daar trainer en zag wel wat in de vedette. Zijn avontuur in de VS zou slechts tot één jaar beperkt blijven. Hij kreeg een conflict met Gullit en besloot zijn aflopende contract niet te verlengen. In december 2009 kondigde hij zijn definitieve vertrek aan uit de voetballerij. Eén van zijn redenen daarvoor was zijn geloof. Xavier bekeerde zich in 2008 namelijk tot de Islam en gaat tegenwoordig door het leven als Faisal.

Interland carrière
Tussen 1993 en 2002 speelde Xavier twintig interlands voor Portugal. Zijn meest befaamde momenten als international beleefde hij in 2000 op het EK in Nederland en België. In de halve finale tegen Frankrijk had hij de held van de avond kunnen zijn, maar werd hij uiteindelijk de schlemiel van de avond. De stand was namelijk gelijk en Portugal kreeg tijdens de verlenging een corner. Xavier kwam mee naar voren en kopte de bal snoeihard tegen Fabian Barthez op. Niet veel later verlegde het spel zich aan de andere kant van het veld. Frankrijk schoot via Silvain Wiltord op de goal en de bal beroerde de hand van Xavier. De scheidsrechter was onverbiddelijk en gaf Frankrijk een strafschop. Deze werd zonder problemen geraakt door Zinedine Zidane en de Fransen mochten naar de finale. Naderhand zou Xavier nog enkele interlands spelen, maar zou hij nooit meer het niveau halen wat hij op dat toernooi tentoonstelde. 

De handsbal van Xavier zou de beslissing brengen tijdens de halve finale

Mijn ervaringen:
Abel Xavier was over meerdere versies van FM een bruikbare speler. Het beste was hij echter in CM01-02, toen kon hij met de nodige mazzel behoren tot de wereldtop. Dit was de tijd rond het EK van 2000. Ikzelf kocht hem vrijwel nooit, maar één keer kon ik hem gratis op pikken. Ik had een sterrenteam met spelers als Maxim Tsigalko en Andri SigÞorsson. Xavier kwam bij mij op de bank zitten en fungeerde vier seizoenen lang als bruikbare wisselspeler. Veel heeft hij niet gespeeld, want mijn team stond als een huis. Toch heb ik genoeg plezier aan hem beleefd, want bij een blessure of een schorsing kon ik altijd vertrouwen op zijn kwaliteiten.