Het salarisbudget in Football Manager is voor menig speler een hekel punt. Toch is het een gedeelte van je club die je zeer veel op kan leveren. Via deze hulpgids willen we jullie wegwijs maken bij het creëren van een goed salarishuis zodat je het financiële gedeelte goed onder controle kan houden.

Wat is een loonstructuur?
Simpel gezegd is een loonstructuur een systeem dat elke speler in een team een salaris geeft aan de hand van hun rol binnen het team.

Voorbeeld: Een sleutelspeler zou wellicht €50.000 in de week mogen verdienen, terwijl een speler in een roulatiesysteem slechts €20.000 in de week kan verdienen.

Hoe bepaal ik de structuur?
Om te bepalen hoe je het salarishuis nou precies in moet richten zal je moeten kijken naar een drietal dingen:

-    Loonbudget
-    De financiën in zijn geheel
-    De status van je club (dit geeft aan wat voor spelers je naar de club kunt halen)

Laten we voor het gemak uitgaan van een totaal loonbudget van €1.000.000 per week. Kort gezegd zou dit budget meer dan genoeg moeten zijn om een selectie van 20-25 spelers te hebben, plus een jeugd en reserveteam.

Als regel moet de manager zich zelf stellen dat het totale salaris van de jeugd en de reserves niet meer dan 5-10% van je budget zal zijn. Houd dit in gedachten bij het aantrekken van een jong talent of wanneer je een speler uit de eerste selectie gooit en hem in de reserves knalt. Als zij meer kosten dan je kunt betalen ben je misschien beter af als je de speler in kwestie verkoopt.

Denk er dus aan dat je geld opzij zet voor je reserves en jeugdafdelingen. Als we uit gaan van €1.000.000 in de week houden we dus €900.000 over voor je eerste elftal.

Nu komt het belangrijkste gedeelte: Het team verdelen in groepen. Een goed elftal bevat namelijk 4-5 sleutelspelers, 6-7 eerste elftal spelers en 9-11 rotatie/back-up spelers. Zo zal je selectie in totaal 22 spelers bevatten en is elke positie dubbel bezet.

Deze verdeling maak je om de verdeelde salarissen zo optimaal mogelijk te verdelen. Op die manier voorkom je overigens dat spelers zich buiten gesloten voelen. De rol die je een speler mee geeft bij een contract onderhandeling is dus van groot belang. Er zullen namelijk scheve gezichten ontstaan als één van je sleutelspelers minder verdient dan die ene bankzitter.

Om de salarissen over je elftal te verdelen gaan we uit van het feit dat elk gedeelte van je team (dus sleutelspelers, eerste elftal spelers en rotatie/backup spelers) ongeveer een derde van het totale loonbudget mag verdienen. Bij het totale salaris van €900.000 is dat dus zo’n €300.000.

Dat betekent dat als je vijf sleutelspelers hebt, zij allemaal zo’n €60.000 in de week kunnen verdienen. De zes eerste elftalspelers €50.000 per week kunnen krijgen en de rotatie en backup spelers het moeten doen met €27.000 in de week.

Salarisplafonds, de voor- en nadelen
Nu duidelijk is wat een ideale loonstructuur ongeveer inhoudt kunnen we verder kijken hoe dit het elftal zal beïnvloeden op de transfermarkt.

We willen direct benadrukken dat er altijd spelers zijn die graag bij jouw club willen spelen, je ook kunt betalen qua transfersom, maar die je realistisch gezien absoluut niet kunt betalen.

Neem bijvoorbeeld een uitgerangeerde topper als Roberto Carlos. Hij zal dolgraag nog even een jaar bij een goed elftal willen spelen, maar zal voor zijn kwaliteiten veel te veel willen verdienen. Zijn komst is wellicht goed voor de shirtverkoop, maar voor de salarisbalans kan zijn komst killing zijn.

Deze spelers dien je direct van je shortlist te schrappen. Als jij namelijk je sterspelers €60.000 in de week betaalt en hij wil €150.000 is het uit den boze om hem naar de club te halen. Dit is een enorm nadeel bij het hanteren van een salaris structuur. Je moet namelijk te allen tijde het volledige salarishuis in de gaten houden en bent dus niet in staat om zonder blikken of blozen de ene na de andere speler binnen te halen.

De voordelen van een dergelijk systeem zijn er gelukkig ook en die betalen zich in de loop der tijd absoluut terug.

Het eerste voordeel dat we tegenkomen is het verkopen van spelers. Je zult een speler die minder verdient ook eenvoudiger kunnen verkopen. Kijk bijvoorbeeld naar Manchester City dat van de zomer de nodige moeite had om spelers als Craig Bellamy, Jo en Roque Santa Cruz van de hand te doen. Deze spelers kregen zo’n belachelijk hoog salaris dat zij voor andere clubs onbetaalbaar waren geworden. Als je hun salarissen in toom weet te houden zal het de kans dat je die speler sneller een eenvoudiger van de hand kunt doen aanzienlijk vergroten.

Het tweede voordeel van een salarisplafond is dat spelers niet snel buiten proportionele eisen zullen hebben. Voetballers zijn namelijk net kleine kinderen en moeten altijd alles hebben wat anderen ook hebben. Besluit jij dus één van je sleutelspelers een fikse salarisverhoging te geven kan je de klok er op gelijk zetten dat anderen zijn voorbeeld zullen volgen en ook een salarisverhoging willen, zeker als die spelers qua kwaliteit niet veel van elkaar verschillen. Kan je dit als club niet betalen zullen de spelers binnen de kortste keren ongelukkig zijn en willen zij de club verlaten. Uitkijken dus!

Ten derde schept het de mogelijkheid om je financiën scherp in de gaten te houden. Als je club succesvol is zullen het salarisbudget en het totale aantal toeschouwers stijgen. Je kunt je op dat moment dus meer veroorloven. Als je ‘gewoon’ je salarisstructuur blijft gebruiken zal je merken dat je binnen de kortste keren flink onder je salarisbudget werkt. Op die manier kan je dan er voor kiezen om je sterspelers een salarisverhoging aan te bieden of jongere spelers van een hoger kaliber aan te trekken. Je kunt er echter ook kiezen om de structuur die je had gewoon te behouden zodat de club financieel sterker wordt. Op die manier blijft je bestuur uitermate tevreden en zal jij op de lange termijn in staat zijn om bijvoorbeeld het stadion zonder problemen uit te breiden of je accommodatie te verbeteren.

Hoe behoud je nou een salarisplafond?
Als je een rapport opvraagt van een speler zal de scout jou vertellen wat de speler ongeveer zou willen gaan verdienen. Soms is het minimale bedrag zelfs al te hoog voor het bedrag dat jij in gedachte zou hebben voor de rol die je hem wilt geven (sleutel, 1e elftal of reserve).

Laten we als voorbeeld Lacina Traoré nemen. Zodra de contractonderhandelingen gestart zijn zal de zaakwaarnemer zijn eisen op tafel leggen. Meestal is dit bedrag aan de hoge kant (hoog inzetten en in het midden uitkomen). Ditmaal legt de zaakwaarnemer in op €84.000 per week. Op het budget, dat je rechts ziet staan, (€1.300.000) wordt echter duidelijk dat deze club hem niet meer dan €50.000 in de week kan geven. Qua salaris wordt het dus echt lastig om die speler aan te trekken. Je biedt in eerste instantie dan gewoon €50.000 aan + een laag bedrag qua tekengeld. De speler en zijn zaakwaarnemer weten nu wat jij te bieden hebt. Zijn zaakwaarnemer zal vervolgens met een tegenvoorstel komen en hij vertelt dat de speler nu minimaal €65.000 per week wil verdienen. Nog steeds €15.000 boven het budget. 

Gelukkig zijn er dan nog de clausules die jou als trainer enorm kunnen helpen. Het kan namelijk zo zijn dat als jij besluit hem meer tekengeld te geven hij ineens wel akkoord zal gaan met het lagere salaris. Het tekengeld verhogen lijkt misschien een drastische maatregel, maar weet dat elke €10.000 die je per week uitspaart aan salaris je uiteindelijk per jaar ruim €500.000 zal schelen op de balans. Dan maakt die paar ton extra ook niet heel veel uit. 

We leggen het nog even uit via een eenvoudige rekensom

De eisen die Lacina Traoré in eerste instantie heeft zijn:

Salaris: €84.000 per week
Duur: 4 seizoenen
Tekengeld: €5.5 miljoen
Tekengeld Zaakwaarnemer: €2.5 miljoen

In totaal betekent dat de speler in vier jaar tijd €17.472.000 aan salaris verdient + €8.000.000 aan tekengeld ontvangt. Dit brengt het totaal bedrag op €25.472.000 in vier jaar.

Wij bieden hem:

Salaris: €50.000 per week
Duur: 4 seizoenen
Tekengeld: €4.2 miljoen
Tekengeld Zaakwaarnemer: €4.2 miljoen

Je ziet dus dat we het salaris hebben verlaagd, het tekengeld ook iets hebben verlaagd, maar het tekengeld van de zaakwaarnemer drastisch hebben verhoogd. Op die manier hopen we dan de zaakwaarnemer te verleiden om zijn cliënt ervan te overtuigen om te tekenen. We maken opnieuw een rekensom:

In totaal betekent dat de speler in vier jaar tijd €10.400.000 aan salaris verdient + €8.400.000 aan tekengeld ontvangt. Dit brengt het totaal bedrag op €18.800.000 in vier jaar.

Als we dan even naar het verschil tussen beide bedragen kijken zien we dat je maar liefst €6.6 miljoen over vier jaar kan besparen. Dat is toch geen misselijk bedrag! Lukt dat je dus bij meerdere spelers bespaar je over meerdere jaren misschien wel tientallen miljoenen!

Slot
Het onderhouden van een succesvolle loonstructuur is lastig en zeer tijdrovend. De voldoening die je als manager krijgt bij het zien van de groene cijfers zal echter vele malen groter zijn en absoluut de moeite waard zijn. Je bent nu in staat om de spelers te belonen en mee te laten delen in het succes van de gezonde financiële situatie. Niet door belachelijke salarisverhogingen, maar via hogere bonussen en tekengeld.