Na weken van wachten is het einde in zicht. ‘The road to the final’ nam jullie nog één keer mee langs de weg die Paraguay en Engeland hebben afgelegd. Nu is het echter de hoogste tijd voor de finale zelf. Wij willen via deze weg ook nog iedereen bedanken voor het mee doen. In de toekomst hopen we meer van dit soort evenementen te organiseren, zodat de interactiviteit tussen de staf en de members hoog zal blijven. Genoeg geluld, nu over naar hetgeen dit bericht om draait, de finale.

De Engelsen lieten gelijk zien waar ze voor kwamen, namelijk het Wereldkampioenschap. De eerste minuten waren ze volledig in de aanval en kregen gelijk misschien al de grootste kans van de wedstrijd. Door een overtreding van Paraguay in eigen strafschop gebied kregen de Engelsen de kans vanaf elf meter te scoren. Middenvelder Lampard eiste de bal op, maar wist de bal op de paal te schieten en vervolgens de rebound te missen. Een enorme kans voor de Engelsen om op voorsprong te komen, maar de Zuid-Amerikanen waren hier natuurlijk heel erg blij mee. Hierna ging het op en neer tussen beide landen. Dit leverde alleen geen echte kansen op. Met een 0- 0 ruststand moest er nog heel wat besproken worden in de rust, dit leek de tweede helft te gaan werken voor de Engeland. Niemand minder dan Frank Lampard wist te scoren, ditmaal was het uit een vrije trap van twintig meter. Engeland stond op een comfortabele voorsprong en kon het nu wat rustiger aan gaan doen. Waar je zou verwachten dat Paraguay meer ging aanvallen, daar bleven ze toch geduldig afwachten. Lange tijd leek het erop dat deze wedstrijd in een 1-0 overwinning zou gaan eindigen, totdat zeven minuten voor tijd boomlange spits Oscar Cardozo op een fraaie manier de gelijkmaker wist te maken. De wedstrijd stond weer helemaal open en ging nog heel spannend worden. De overige minuten in de tweede helft werd er niet meer gescoord, de wedstrijd ging naar verlenging.

In de verlenging was het wederom Engeland dat de beste kansen kreeg. Jammer genoeg konden ze de bal niet achter doelman Villar krijgen. De Zuid-Amerikanen kregen ook nog enkele kansjes, maar voelden zich blijkbaar toch veiliger bij een strafschoppenserie. Het was dus ook niet raar toen er na 120 minuten spelen nog steeds een 1-1 stand op het bord stond. De wedstrijd ging definitief naar strafschoppen. Allereerst mochten de Zuid-Amerikanen gaan beginnen aan de strafschoppen serie. Zij besloten doelpuntenmaker Oscar Cardozo de eerste strafschop te laten nemen. Cardozo begon met aanlopen en schoot de bal aan de verkeerde kant van de doelpaal, de eerste strafschop voor Paraguay werd gemist. De Engelsen konden gelijk op een belangrijke voorsprong in deze wedstrijd komen en besloten doelpuntenmaker Lampard haar eerste strafschop te laten nemen. Diezelfde Lampard, die eerder in de wedstrijd al een penalty had gemist, kreeg hem wederom weer niet tussen de doelpalen, stand 0-0. De volgende strafschop van Paraguay ging er eveneens niet in, dit keer had doelman Almunia klem vast in de handen. De tweede strafschop van Engeland ging dan eindelijk wel de netten in, verdediger John Terry hield goed de zenuwen en wist Engeland op een voorsprong te zetten 0-1. De volgende strafschop van Paraguay ging er dan na eventjes wachten ook in, stand op dat moment was dus 1-1. Steven Gerrard wist de bal vanaf elf meter zonder problemen in de goal te krijgen en bracht Engeland weer aan de leiding met 1-2. Rodriquez bracht de stand weer gelijk door de volgende strafschop te benutten, stand tussen Engeland en Paraguay was 2-2. Verdediger Ashley Cole liet ook zien dat hij kan scoren vanaf elf meter, Engeland ging weer aan de leiding. De Paraguayaanse verdediger Da Silva moest scoren om de Zuid-Amerikanen in de wedstrijd te houden, helaas wist hij de bal niet achter doelman Almunia te krijgen. Het gevolg was dat Engeland de strafschoppen serie met 3-2 wist te winnen, bondscoach Janse met Engeland wist Wereldkampioen te worden! De Engelsen stormden het veld in. Voor het eerst sinds 1966 bracht Janse het land de wereldtitel. Aanvoerder John Terry nam de gouden beker in ontvangst en toonde hem aan het knotsgekke publiek. Tussen de feestende en bierdrinkende fans werden de bondscoaches van het Nederlands Elftal, Bas en Jacco samen gespot met de bondscoach van Zuid-Korea, MG. Als er maar bier gedronken kan worden!

FMI wil Janse feliciteren met zijn dikverdiende zege. Van de tweeëndertig landen die deel hebben genomen aan dit interactieve wereldkampioenschap wist hij er met de winst van door te gaan. Een unieke prestatie waarvoor best geklapt mag worden. Verliezend finalist Paraguay kan ook terugkijken op een zeer geslaagd Wereldkampioenschap. Nipt op het podium hebben de Hollanders natuurlijk ook nog reden tot juichen, zij wisten het brons te halen op dit WK. Het computergestuurde Zwitserland mag met een vierde plaats ook nog zeer tevreden zijn. Minder reden voor juichen is er voor de landen die het af hebben laten weten. De bondscoaches van Italië, Duitsland, Argentinië en Brazilië lieten een zeer zwakke indruk achter, deze zijn dan ook per direct ontslagen uit haar functie.