Het is weer maandag en dat betekend dat er weer een nieuwe week is aangebroken. De twee rubrieken Wat is er gebeurd met en Oude Helden wisselen elkaar elke maandag af. Dit keer zitten we weer in een oneven week en dus is het weer tijd om de FMI zolder eens lekker op te gaan ruimen. We toveren de box van oude helden weer open en zullen voor de laatste keer een eerbetoon aan deze speler geven.

Nog niet zo heel lang geleden besloot deze legendarische voetballer te stoppen. Hij voetbalde namelijk zijn hele carrière voor dezelfde club, dat kunnen maar weinig voetballers zeggen. Om dan nog geen eens te spreken over het absolute hoogtepunt in zijn geschiedenis, meer dan duizend wedstrijden gespeeld als speler. Het voetballen zat in de familie en misschien weten jullie inmiddels al over wie we het hebben. De negenendertig jarige Italiaanse oud centrale verdediger Paolo Maldini staat voor vandaag nog eenmaal in de spotlight op FMI.

In 2007 won Milan onder aanvoering van Maldini de Champions League
 

26 juni 1968 te Milaan, hoe kan het ook anders, wordt Paolo Maldini geboren. Omdat zijn vader Cesare Maldini vroeger bij AC Milan heeft gespeeld en daar ook de aanvoerder was, is het vrij logisch dat zoon Maldini ook zijn opwachting kon gaan maken bij de Milaanse ploeg. De jaren 1978 tot 1985 doorliep Paolo de jeugdelftallen bij de Italiaanse ploeg en eindelijk was het dan zover. Op 25 januari 1985 in de wedstrijd tegen Udinese mocht Maldini op zestienjarige leeftijd invallen. Zijn profdebuut was dus al op vroege leeftijd begonnen en hierdoor kon hij later die magische grens van duizend wedstrijden dus bereiken. Overigens kwam hij dat seizoen niet meer tot spelen toe. Het seizoen erna mocht de jonge Maldini vanaf de basis steeds starten. Op zeventienjarige leeftijd kwam hij dat seizoen al tot zevenentwintig wedstrijden, een flink aantal voor zo’n jonge verdediger.

In het seizoen 1987/1988 was het dan eindelijk raak voor Maldini. Voor het eerst in zijn korte carrière tot nu toe, mag hij voor het eerst een prijs in ontvangst nemen. Dat seizoen weet AC Milan namelijk kampioen te worden, het zou de eerste van uiteindelijk zeven kampioenschappen voor Paolo Maldini worden. Ook op Europees gebied maakt hij met AC Milan flink wat mee, de seizoenen 1988/1989, 1989/1990 en 1993/1994 lopen uiteindelijk uit op Champions League winst. De prijzen blijven maar komen op het CV van Maldini, tot 2000 worden er namelijk nog vijf Italiaanse kampioenschappen bij gepakt. Ook de Italiaanse beker wordt nog vier keer gewonnen en drie maal wordt er feest gevierd vanwege het winnen van de Europese Supercup.

Paolo met 'zijn' nummer 3
 

Vanaf de jaren 2000 gaat het minder met AC Milan, ze pakken steeds minder prijzen. Toch blijft Paolo Maldini zijn club trouw en blijkt voor altijd Milaanse liefde in zijn bloed te hebben. De negen jaren daarop bij AC Milan weet hij nog maar één kampioenschap mee te pakken, twee maal de Champions League te winnen, eenmaal de Italiaanse beker en twee keer de Europese Supercup. In Europa lijkt AC Milan dus nog wel redelijk succesvol, in eigen land werden clubs als Inter Milan en AS Roma toch succesvoller. Mijlpalen bereikte hij nog genoeg. Op 17 mei 2009 bereikte Paolo Maldini als verdediger negenhonderd wedstrijden gespeeld te hebben voor zijn clubje. Toen hij drie weken later stopte als voetballer, maakte AC Milan bekend dat nooit meer iemand met nummer drie komt te spelen bij AC Milan. Hoewel nooit meer?, wanneer een van Maldini’s zonen in het eerste elftal van AC Milan komt te spelen. Is rugnummer drie voor hen weggelegd.

Ook op nationaal gebied maakte de legendarische centrale verdediger heel wat mee. Maar liefst honderdzesentwintig interlands speelde hij voor zijn vaderland. Daarvan vierenzeventig keer als aanvoeder van het Italiaanse elftal. Finales maakte hij genoeg mee met Italië, maar nooit wist hij in zijn carrière een Europees kampioenschap of een Wereldkampioenschap te winnen. Of we Maldini ooit gaan terugzien op de voetbalvelden als trainer of manager is nog maar de vraag. Vorig jaar wees hij een aanbod als trainer van Chelsea af, misschien wil hij alleen terugkeren als trainer bij zijn grote clubliefde. In ieder geval mag duidelijk zijn dat Maldini altijd één van de beste centrale verdedigers ooit blijft.