Hij staat bekend als El Clásico, El Grande Derby of gewoon El Derby. Hoe je deze ontmoeting ook noemt, het staat garant voor een absolute topwedstrijd. Vergeet AC Milan - Internazionale, Rangers – Celtic of Ajax – Feyenoord. Vanavond staat de derby der derby’s op het programma. De clash tussen de twee grootste clubs ter wereld, FC Barcelona en Real Madrid.

Dat deze wedstrijd een derby genoemd mag worden is op zijn minst vreemd te noemen. Beide clubs komen niet uit dezelfde stad. Sterker nog, ze komen niet eens uit dezelfde regio en de inwoners van beide steden spreken niet eens dezelfde taal. Toch is de wedstrijd tussen deze twee giganten al bijna een eeuw de enige in zijn soort.

De eerste keer dat beide ploegen elkaar troffen mag dan pas in 1929 zijn geweest, zelfs toen was de wedstrijd al berucht. Het was een clash tussen twee van de meest prominente en cultureel verschillende regio’s in Spanje. Barcelona vertegenwoordigde Catalonië, een ruimdenkende regio uit het noord oosten van Spanje dat al jaren streed voor onafhankelijkheid en de erkenning zocht voor een eigen staat. Madrid daarentegen was de club van de rijken en met name van dictator Francisco Franco, de man die alles dat Catalaans, of beter gezegd alles dat niet Spaans was, verafschuwde. Jarenlang onderdrukte het regime van Franco het Catalaanse volk. Hiermee werd de clash tussen deze twee titanen meer dan een voetbalwedstrijd, het werd een politieke oorlog.

Ook al behoort de Spaanse burgeroorlog tot een ver verleden en ligt Francisco Franco al jaren onder de zoden, de haat en nijd van Catalonië richting de Spaanse staat is altijd blijven bestaan. De voetbalwedstrijd geldt voor de Catalanen dan ook nog steeds als uitlaatklep voor de jarenlange frustraties en onderdrukking van de Spaanse staat. De supporters van Barcelona gebruiken de wedstrijd dan ook vaak om hun ongenoegen via spandoeken, banners en posters te uiten. Zo kwam de fanatieke aanhang van Barcelona ooit met de leus “Barça mes que un club”, oftewel Barcelona is meer dan alleen een club.

Voor de neutrale toeschouwer heeft het echter niets te maken met politiek. Voor de neutrale toeschouwer is het een wedstrijd tussen de twee grootste clubs ter wereld. Een prachtig affiche waarin altijd genoeg te beleven is. Beide clubs spelen sinds mensenheugenis in de top van het Europese voetbal en doen dit met de beste spelers ter wereld.

Zo had Barcelona midden jaren negentig een prachtig elftal dat het ‘Dreamteam’ werd genoemd. Spelers als Ronald Koeman, Michael Laudrup, Hristo Stoichkov, Josep Guardiola en later ook Romario lieten werkelijk de mooiste dingen zien en onder leiding van Johan Cruijff domineerden de ‘Blaugranas’ de Spaanse velden. De hand van de beste Nederlandse voetballer aller tijden was goed terug te zien en de Nederlandse speelwijze van Barcelona werd toen en nog steeds alom geprezen. Cruijff wist met zijn ‘Dreamteam’ voor het eerst in de geschiedenis van de club de Europa Cup I te winnen. Via een rake vrije trap van Ronald Koeman wonnen de ‘Blaugranas’ na verlenging van Sampdoria. 

Real kende net zoals Barcelona verschillende periodes van succes. Er zijn echter twee periodes die er wat dat betreft uitspringen. Niet zozeer vanwege de prijzen, maar toch zeker wel vanwege de geweldige elftallen die toen speelden. Met wereldsterren als Ferenc Puskas en Alfredo di Stefano in de gelederen schreven de Koninklijken geschiedenis in de jaren vijftig en zestig. Drie keer werd er in die periode de Europa Cup voor landskampioenen gewonnen en het Spaanse landskampioenschap werd tussen 1954 en 1973 maar liefst twaalf keer gewonnen. Tot op heden spreekt men van het aller beste voetbalelftal dat ooit heeft samengespeeld.

Na de succesperiode in de jaren zestig en zeventig bleef het even stil rondom Real Madrid. Natuurlijk werden er titels gewonnen, maar geen enkel elftal wist eenzelfde indruk te maken als het elftal met Di Stefano en Puskas. Tot in 2000 de steenrijke Florentino Perez de presidentsverkiezingen won. Perez beloofde de groten der aarde naar Madrid te halen en daarvoor zou niemand veilig zijn. Met de zogenaamde ‘Galacticos’, waar spelers als Zinedine Zidane, Luis Figo, Ronaldo en David Beckham deel van uitmaakten, had Real wederom de wereld moeten veroveren. Het sterrenelftal stelde echter enorm teleur en wist de droom van Perez en de fans nimmer echt waar te maken. Volgens de fans legde de voorzitter de nadruk teveel op de aanval in plaats van de verdediging en dat kostte hem na vele supportersprotesten in 2006 uiteindelijk de kop. Toch kan dit elftal ook de geschiedenisboeken in als het duurste elftal aller tijden en alleen al daarom zal men zich het eerste tijdperk van de ‘Galacticos’ altijd blijven herinneren.

De teams van nu
Kijkend naar de prestaties van de afgelopen vijf seizoenen moet er toegegeven worden dat Barcelona de betere ploeg had. De Catalanen wisten vier kampioenschappen te veroveren en waren tot twee keer toe de beste van Europa (2006 en 2009). De aartsrivalen uit Madrid werden juist getypeerd door onrust. De ene na de andere trainer werd aangesteld en net zo snel weer ontslagen. Er werden spelers aangekocht, die niets bij de club te zoeken hadden en via financieel wanbeleid werkte de club zich in immense schulden. Even leek de club weer de weg omhoog te hebben gevonden toen het team onder leiding van eerst Fabio Capello en later Bernd Schüster in 2007 en 2008 de landstitel wist te veroveren. De onrust bleef echter bestaan toen Madrid vorig seizoen slecht begon. Bernd Schüster werd als hoofdverantwoordelijke aangewezen en mocht al snel zijn koffers pakken. Madrid, dat inmiddels een soort Nederlandse kolonie was geworden, kwam weer terug in patroon van de jaren daarvoor. Grote onrust en vooral veel speculaties. Die onrust en speculaties werden afgelopen zomer nog groter toen Florentino Perez voor de tweede keer in tien jaar werd verkozen als president. Van de nieuwe voorzitter mocht het halve team vertrekken om plaats te maken voor zijn nieuwe superelftal, oftewel de ‘Galacticos II’. Voor een totaal bedrag van 350 miljoen euro maakte Perez wederom zijn beloftes waar en haalde hij wereldsterren als Xabi Alonso, Karim Benzema, Káká en Cristiano Ronaldo naar Madrid. De nieuwe trainer Manuel Pellegrini kreeg de zware taak om van deze groep spelers een onverslaanbaar elftal te smeden. 

De druk ligt dan dit seizoen ook in Madrid. Barcelona heeft een uitermate succesvol seizoen achter de rug en kan het eigenlijk niet beter doen. Het elftal van Josep Guardiola geldt in alle competities als grote favoriet, maar kan zich in de luwte van Madrid klaarstomen voor opnieuw een superseizoen. Alle ogen zijn namelijk gericht op het sterrenensemble van Madrid. De druk in de hoofdstad is met het aantrekken van de vele wereldsterren nog groter geworden dan hij eigenlijk al was. Opnieuw een seizoen zonder prijzen zal in Madrid ervaren worden als falen en niets anders dan prijzen zullen worden geaccepteerd door de fans en het bestuur van de club. Johan Cruijff zei dan ook in een interview: “Barcelona moet winnen, Real MOET winnen”.

Het belooft vanavond om 19:00 uur hoe dan ook een waar spektakel te worden. Miljoenen en misschien zelfs miljarden fans van over de hele wereld zullen aan de buis gekluisterd zitten voor de clash der titanen. Barça vs Real, Catalonië vs Spanje, Messi vs Ronaldo.

Deze ontmoeting is zo veel meer dan een voetbalwedstrijd!